De kans is groot dat jij de term glazen plafond al eens voorbij hebt zien komen. Een soort van denkbeeldig limiet op onze ontwikkeling en waar wij externe factoren vaak de schuld van geven. Maar wist jij dat wij deze glazen plafonds veel vaker zelf creëren en onszelf daardoor beperken in onze persoonlijke groei? Ondanks dat dit wellicht raar klinkt – voelen wij ons hier toch best comfortabel bij. Op basis van hetgeen wij als kind aangeleerd hebben gekregen bepalen we voor onszelf op welk niveau wij mogen functioneren en gelukkig mogen zijn. Zodra je dit niveau overstijgt zal je direct, maar onbewust saboterende gedachten creëren. Het glazen plafond principe lijkt een beetje op de thermostaat in jouw woonkamer. Jij stelt de thermostaat precies in op de graden waar jij je prettig bij voelt. Wordt het te koud? dan ga je bijstoken. Wordt het te warm? dan ga je de temperatuur naar beneden bijstellen. Wil je weten hoe dit denkproces werkt, wil je dit proces leren herkennen én natuurlijk ook doorbreken? Lees dan verder.


“Op naar dat glazen plafond – en daar voorbij.”


Upper limit

In 2010 schreef Gay Hendricks in zijn boek The Big Leap over glazen plafonds en noemde dit fenomeen een upper limit. Gay heeft met honderden hoogopgeleide professionals gesproken en ondanks dat deze groep mensen allemaal een goede baan en exceptionele skills bezaten, bleek dat zij allemaal op minimaal één gebied een upper limit ervoeren. Wat verder opviel was dat de meeste upper limits te maken hadden met gelukkig zijn. Of beter gezegd: niet gelukkig mogen zijn. Iedereen had voor zichzelf (onbewust) bepaald voor welk cijfer zij gelukkig mochten zijn. Zodra je eenmaal bepaald hebt dat je niet gelukkiger mag zijn dan een 7 en je bent op enig moment toch voor een 8 of 9 gelukkig, dan komt jouw upper limit meteen aanrennen. Hij (zij of het) roept: dat cijfer moet naar beneden! Die temperatuur moet lager! En wat ga je dan doen? Juist, je gaat saboterende gedachten creëren. Je gaat direct op zoek naar gedachten die jou een schuldgevoel geven. Voorbeeld: omdat jij carrière wil maken heb jij jouw kinderen vanmorgen naar de opvang gebracht. De presentatie bij de klant ging zo enorm goed dat je opslag hebt gekregen! Je bent super blij, belt je partner, jullie plannen een etentje en je geluksgevoel is naar ongekende hoogtes gestegen. Je bent trots, maar dan.. dan denk je aan je kinderen die je vanmorgen naar de opvang hebt gebracht. Zij zijn daar vast helemaal alleen en ongelukkig. Zij hebben een rotdag, omdat jij zo nodig carrière moet maken. Als je ze dan aan het einde van de dag weer ophaalt zeg je tegen ze: de volgende keef blijf ik bij jullie hoor, mama zorgt voor jullie! Zo, dat was snel.. Je geluksgevoel is meteen terug naar de 7 en ook de temperatuur in de woonkamer voelt weer comfortabel. Raar zijn wij mensen hé? Zo raar zelfs dat wij onszelf in onze groei beperken.

Mijn upper limit

Toen ik mij een aantal maanden geleden ging verdiepen in upper limits en de bijbehorende zones van functioneren moest ik natuurlijk ook naar mezelf kijken. Ik wilde weten op welke momenten ik mijn gedachten heb gesaboteerd en dus mijn groei heb beperkt. Het beste voorbeeld is te koppelen aan mijn hoogbegaafdheid. Gedurende de eerste twee jaar van mijn HRM studie was ik erg fanatiek. Ik had altijd en overal een antwoord op en ik haalde zonder enige moeite hoge cijfers. Ondanks dat ik leren enorm leuk vind en ik enthousiast word van nieuwe informatie, merkte ik dat klasgenoten zich aan mij gingen irriteren. Ms. know it al… Zelfs docenten zeiden met regelmaat dat ik niet zo arrogant of bijdehand moest doen. Arrogant? Bijdehand? Ik doe gewoon mijn best? Mede hierdoor heb ik mijzelf wijs gemaakt dat ik beter geen antwoorden meer kon geven. Want als ik dat wel deed, dan zou dat ervoor zorgen dat mijn klasgenoten mij onaardig zouden gaan vinden óf dat zij zichzelf misschien dom zouden voelen. Dat voelde naar en ik begon mezelf schuldig te voelen. Schuldig voor mijn enthousiasme. Ik heb mijn enthousiasme in studeren dus laten varen. Ik besloot om de uren waarin ik studeerde anders in te vullen. Ik ging meer werken (in het leukste FREO team ;)) en ging sporten. In plaats van te excelleren in studeren heb ik een veilige 7 van mezelf gemaakt.

Hoe breek ik door mijn upper limit?

Misschien herken je je in mijn verhaal of misschien kan je mijn verhaal toepassen op een voor jou belangrijke situatie. Om te bepalen of jij jezelf ook beperkt in jouw groei en dus nooit door dat glazen plafond zal gaan is het belangrijk om te weten in welke zone van functioneren jij je nu begeeft. De vier zones zoals Gay ze heeft bepaald:

  • De zone van incompetence

Je begeeft je in deze zone als je iets doet wat je niet begrijpt of waar je niet genoeg skills voor hebt. In deze zone sta jij heel ver van jouw glazen plafond af.

  • De zone van competence

In deze zone ben je efficiënt in wat je doet, maar je beseft je dat bijna iedereen efficiënt kan zijn in hetgeen jij doet. Je bent dus niet onderscheidend. Maar wel efficiënt. Niet onderscheidend. Wel efficiënt. Ja, dat lees je goed. Niet onderscheidend. Wel Efficiënt. In deze zone sta jij ver van jouw plafond af, maar het komt in zicht.

  • De zone van excellence

De zone van excellence is een zone waar jij je tijd aan activiteiten waar jij écht goed in bent besteed. Om in deze zone te komen heb je vaak meerdere jaren in de zone van competence gezeten. Ook andere mensen zullen zien dat jij goed bent in wat je doet en zijn bereid om dit regelmatig tegen jou te zeggen. In deze zone stoot jij jouw hoofd tegen het glazen plafond, maar je kan / wil / durft er nog niet doorheen.

  • De zone van genius

Dit is de laatste en meest interessante zone. In deze zone nemen jouw aangeboren talenten het over van aangeleerd werk. Je bent in deze fase ‘in flow’, je bent geïnspireerd, je ziet kansen en je bedenkt steeds weer nieuwe en unieke oplossingen. Máár het belangrijkste is dat je in deze fase excelleert. Dat wat jij doet gaat verder dan dat wat mensen doen die ‘gewoon goed’ zijn in wat ze doen. In deze fase ben jij het glazen plafond voorbij!

Zoals jij zelf ook wel begrijpt bevinden de meeste mensen zich in de zone van competence of excellence. Ondanks dat veel mensen zullen zeggen dat ze geen saai werk willen doen en niet gemiddeld willen zijn, zijn slechts een paar mensen in staat om door dat glazen plafond te breken en dus uit te blinken in dat wat zij doen.

Note: uitblinken in wat je doet heeft 0 te maken met hoe slim je bent. Denk eens aan topsporters of muzikanten? Zij zijn misschien geen Einstein, maar blinken zeker uit in wat ze doen en bevinden zich dus in de zone van genius.

En wat gaan we nu doen?

Om deze misschien wat ingewikkelde tekst om te zetten in actie heb ik een paar opdrachten voor jou:

  • Bedenk in welke situaties jij jouw eigen groei hebt gesaboteerd
  • Bepaal in welke fase jij zit
  • Bepaal of jij toe bent om naar een volgende fase te gaan
  • Wil je de volgende stappen ook weten? Stuur mij dan een e-mail of persoonlijk berichtje via LinkedIn.

Meer weten? Iedere maand coach ik maximaal 10 mensen die ik help bij inzicht krijgen in de eigen dromen, kracht en valkuilen. Bekijk mijn website: www.nxtgenrecruitment.com óf neem contact op via info@nxtgenrecruitment.com.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s