Je kent het vast wel.. naarmate je ouder wordt veranderen de gesprekken met je ouders. Je wil steeds meer over ze weten, over hun keuzes, geluk en verdriet. Hoe ze om zijn gegaan met tegenslagen en hoe ze hun weg in het leven hebben gevonden.

Laatst had ik zo’n gesprek met mijn moeder. Omdat de termen geluk en dromen mij fascineren vroeg ik mijn moeder waarom zij haar hele leven als verpleegkundige heeft gewerkt en of dát dus haar droombaan was. Ze vertelde mij dat ze eigenlijk liever naar de landbouwschool had willen gaan. Mijn opa en oma woonden ver buiten de bebouwde kom in een dorp dat niemand kent. Ze hielden hun eigen vee, hadden een moestuin, grote honden en wat paarden. Mijn moeder is opgegroeid in een groot gezin en werd blij van buiten zijn, tuinieren en de dieren. Als je dat zo leest, dan was de landbouw school inderdaad een logische keuze.

Maar mam.. Waarom ben je dan niet naar de landbouw school gegaan? Haar antwoord was heel helder: omdat geen enkel meisje vroeger naar de landbouw school ging en ik de andere meisjes uit mijn klas gevolgd ben.

Mijn moeder is nu een half jaar met pensioen. Gelukkig voor haar heel veel jaren eerder dan de standaard, want sinds ze ‘vrij’ is doet ze iedere dag waar ze gelukkig van wordt. De moestuin van inmiddels 200m2 onderhouden, voedsel fermenteren, bakken, koken, lezen en met de hond wandelen. Ze doet nu, nu ze met pensioen is, wat ze eigenlijk altijd had willen doen.

Als ik dan naar mijn eigen leven kijk, dan zie ik ook momenten waarop ik anderen heb gevolgd. Niet toen ik klein was. Ook niet toen ik een puber was. Juist toen stond ik ver af van de rat race en ‘er bij willen horen’. Deze periode stond voor mij in het teken van overleven. Iedere dag weer. En toen ik genezen was, toen moest ik opeens van alles van mezelf. Studeren, veel geld verdienen, een auto, vrienden, social media, sporten als een topsporter, vakanties – het kon niet op. Het leek alsof ik alle gemiste tijd moest inhalen. Tot het te snel ging. Tot ik te veel bezat en weer besefte dat het leven vergankelijk is. Morgen is niet zeker. Niet voor jou en niet voor mij. Dus, waarom zou je verlangen naar iets terwijl geluk in jezelf zit?

Anderhalf jaar geleden heb ik gevisualiseerd hoe mijn meest gelukkige leven er uit ziet. Op basis van die visualisaties en dromen heb ik vier levensbouwstenen bepaald, namelijk: van betekenis zijn, mentale prikkels opzoeken, fysieke uitdagingen aangaan en voldoende rust nemen. Rondom deze bouwstenen creëer ik stap voor stap mijn leven en mocht mijn aanwezigheid op aarde ooit eindigen, dan kan ik -op de manier waarop ik nu leef- nooit ontevreden, verdrietig of teleurgesteld terug kijken.

Heb jij ooit nagedacht over de manier waarop jij jouw leven hebt ingericht? Over welke bouwstenen of voorwaarden jouw basis van geluk zijn? Over de reden waarom jij iedere avond de wekker zet om de volgende dag naar je werk te gaan? Over jouw partner, vrienden, hobby’s etc. Leef jij jouw droom óf zit je nog vast in de rat race die jou heel veel plezier en geld – maar oh zo weinig geluk en voldoening geeft?


Meer weten? Iedere maand coach ik maximaal 10 mensen die ik help bij inzicht krijgen in de eigen dromen, kracht en valkuilen. Bekijk mijn website: www.nxtgenrecruitment.com óf neem contact op via info@nxtgenrecruitment.com.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s